Literacki fenomen. Książka, która przez lata nie schodziła z list bestsellerów na całym świecie.
Laureatka Nagrody Pulitzera, a także m.in. National Book Critics Circle Award, Los Angeles Times Book Prize i Abby Award.
„Gdy spoglądam wstecz na swoje dzieciństwo, zastanawiam się, jak w ogóle udało mi się przeżyć”. Tymi słowami Frank McCourt rozpoczyna jedną z najbardziej poruszających i najczęściej nagradzanych autobiografii w historii. To nie jest zwykła opowieść o biedzie – to hymn na cześć ludzkiego ducha, przetrwania i miłości, która tli się nawet w najmroczniejszych zakątkach irlandzkiego Limerick.
Po powrocie swojej rodziny ze Stanów do ojczystej Irlandii urodzony na Brooklynie mały Frank dorasta w cieniu wielkiego kryzysu, borykając się z nędzą, deszczową aurą Irlandii i wiecznym głodem. Jego ojciec, Malachy, to człowiek o złotym sercu, który jednak każdy zarobiony grosz zostawia w pubie, przepijając szansę rodziny na lepsze jutro. Angela, matka Franka, to cicha bohaterka pełnej znoju codzienności, która z godnością znosi kolejne upokorzenia, byle tylko zapewnić dzieciom choćby skórkę chleba. Wszyscy razem, obcy we własnej ojczyźnie, muszą stawić czoło biedzie, widmu głodu, nietolerancji i obojętności.
Prochy Angeli to napisana z rozbrajającą szczerością kronika dzieciństwa spędzonego w zawilgoconych alejkach, gdzie humor miesza się z rozpaczą, a dziecięca naiwność pozwala widzieć magię tam, gdzie dorośli dostrzegają tylko brud.
Na podstawie wspomnień McCourta powstał głośny film Alana Parkera z Emily Watson i Robertem Carlyle’em w rolach głównych.
Klasyka współczesnej autobiografii. Oszałamiająca.
Michiko Kakutani, „The New York Times”
